first and foremost, congrats laarni for winning the grand star dreamer title for this season’s pinoy dream academy.
well this post is not about laarni, it’s something that is mere personal in a way…
*take a deep breath…ok breather muna ang kailangan ko before i proceed…*
********************************
in a way naiinis ako sa iang tao na close ko dahil sa attitude niya…nakakatuwa minsan ang pagkaobsessive compulsive niya pero siguro sa mata ng iba parang weird (parang si laarni ba in a different way…hindi rin kasi xa maintindihan sa umpisa, wahahah joke!)
one of my colleagues forgot to tell my friend about the recent rehearsal and dahil dito nagdecide xa na magquit…dahil inakala niya na this person did that to her on purpose… and i think my colleague really forgot to text her dahil busy sa work (lam nyo naman na minsan nakakalimot sa ibang activities pag nagtratrabaho) and ung isang head samin walang contact info ng friend ko kaya hindi talaga xa naremind…hindi talaga un sadya…
as for me, akala ko naremind na xa about that… kung alam ko lang na naremind xa sana ako nalang ang naginform…
mejo hectic kasi ang community namin and kailangan mabilis kang makacatch-up in everything…distance to certain part of the community to our vicinity is NOT an issue for us dahil lahat kami nanggaling sa kung saan mang lupalop ng luzon (from paranaque, fairview and even in the outskirts of cavite) and many of our colleagues ay galing pa sa mga respective offices nila…(pano nalang ako? galing pako dito sa kapitolyo everytime may sched kami…trapik pa…)
what i hate is that kung kailan nareremind na xa about sa mga latest para makahabol xa pa nagrereklamo… (her: ta, bakit panay pa rin ang text sakin ni *****? me: buti nga nireremind ka bout sa recent sked para makahabol…pero xempre hindi ko nalang masabi sabi ito sa kanya…)
eto lang ung sakin…
sinalihan mo ito, panindigan mo ito…
thou shall not let your emotions control your decisions…
think…before you act…
make some ways to catch up in everything…hindi mo nalang namamalayan huli kana pla sa byahe…
magtanong directly sa kinauukulan…
summary:
hindi naman ako galit sa taong ito, it’s just that she let herself ruin herself because of her emotions, and i really think she’s being too harsh to herself…
but i admire her being spiritual, isang bagay na rare na ngaun sa isang tao… kaya isa siya sa mga most cherished persons na ayaw kong mawala…
if you’re reading this, sorry hindi ako nagpaparamdam (through text) yaw ko lang madagdagan stress ko (from my humble office dahil sa mga projects ko dito)
it’s your choice…
*********************************************
there was this group of people who really admired one of my ever cherished friendships…and i think they are now overstepping na…in a way na nakakaannoy na sila ng tao…
for me i think there’s nothing wrong na puntahan nila and iadmire nila si friendship ko and everything pero…ang ISTALK?! ibang usapan na yata yan…
i just talked to one of my friendship’s siblings and sabi niya na may mga group of persons na sumusunod sa kanila everytime na may pinupuntahan si friendship…hanggang sa paguwi sinusundan pa raw sila…try na nag rin nila iligaw ung mga STALKER nila pero with no avail…buti nalang pagdating sa subdivision nila may guards na nakabantay kung hindi patay na sila… wala na talaga silang privacy…
hindi na talaga normal ang buhay niya…sobrang stressed out na xa…pero my friendship needs to do her work done…and also to establish herself….
other pa doon may mga taong humahanga sa kanya na may gana pang magtampo sa friendship ko…UTANG NA LOOB! kayo kaya ang ilagay sa position niya…hindi na nya hawak schedule niya eh…
kung alam sana ng mga taong nagrereklamo at nagtatampo sa friendship ko na kahit sa SARILI NIYANG FAMILY WALA NA XANG TIME?!
haai…
as much as ayaw ko na xang isipin itong mga ito still nasstressed out ako minsan dahil damay din ako in a way…
i hope my friendship will have a great time in her new life… i really wish her success!
******************************
wala lang, naglabas lang ako ng stress…hahahah
pasesya na sa mga makakabasa nito…peace!